friends` + phoe`s

III.

2007-12-05T02:35:00.000+01:00

Blog üç yaşında. Tabii eğer bir yıldır rölantide, bir kaç aydır da tatilde olduğunu saymazsak... Üç vakte kadar küllerinden doğacak!

Bir de: Yirmi İki... Bu, en iyi yılım olmalı.

Yarım.

2007-09-20T19:54:00.000+02:00

Strazburg'a geri döneli on gün olmuş bile...

"Do not be too sad, Sam. You cannot be always torn in two. You will have to be one and whole, for many years. You have so much to enjoy and to be, and to do."

Hoca.

2007-08-20T20:21:00.000+02:00

Açık mektup:

Bakıyorum reklamını yapmak için bu sefer de WordPress'e erişimi engelletmişsin... Ancak çok sevinme; senin kadar geri kafalı yasalar bir tek burada işliyor, ve hiç şüphen olmasın ki bir gün burada da kaybedeceksin.

İşte o gün, imparatorluğunun çöküşünü keyifle izleyeceğim.

Şimdi sıkıysa burayı da kapattır!

Haydi durma, tüm interneti yasaklat!

Ama sakın unutma; ne beyin yıkayarak, ne de yasaklar getirerek sindirebilirsin bizi. Savunduğumuz şeyler senin küçük çıkarlarının lekeleyemeyeceği kadar büyük, güzel ve iyi. Bunu sen de biliyorsun, bu yüzden de hırsından kuduruyorsun.

Kudur 'Hoca', kudur!

Çankaya.

2007-08-19T15:33:00.000+02:00

11. Cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaşırken...

Ankara'da yaşamayanlar için ön bilgi: İ. Melih Gökçek kontrolündeki İl Trafik Komisyonu, bilimsel, toplumsal veya çevresel hiç bir dayanağı olmadan kent merkezindeki tüm yolları 'tek yön' yaptığından beri, kısa ve basit yollar yerlerini son derece karmaşık labirentlerle bırakmış durumda.

Bu gülünç düzenlemelerden birisi, uygulamada korkunç olduğu kadar sembolik açıdan da çok anlamlı. Başkentin ana hattı olan Atatürk Bulvarı, Ulus Meydanı'ndan başlar, ilk Meclis'in, Hitit Güneşi'nin ve TBMM'nin yanından geçer, Kuğulu Kavşağı'ndan sonra Çankaya Köşkü'ne çıkar.

Daha doğrusu, çıkardı. Zaten altgeçitlerle delik deşik edilmiş Atatürk Bulvarı, artık Kuğulu'dan sonra tek yön. Yani Çankaya'ya çıkılamıyor. Tekrar edeyim: Ulus'tan çıkıp Meclis'ten geçen Atatürk Bulvarı, Köşk'e gitmiyor. Kısaca: Ulus, Meclis'ten Köşk'e, Atatürk'ten gidemiyor!

Alternatif yol hangisi mi? İran Caddesi.

Staj.

2007-07-27T13:42:00.001+02:00

RPM/Radar hatırası!

Seçim.

2007-07-24T11:33:00.000+02:00

"Hepimiz Tayyip'iz
Hepimiz AKP'liyiz"
"Halkın takdiridir" popülizmi yapmayacağım... "Halk aptal" küstahlığına da girmek istemiyorum. Her kesimin patolojik tepkiler gösterdiği bir dönemde yapılan bu seçimi, elimden geldiğince sağlıklı anlamaya çalışacağım.

Türkiye ve dünyanın gündem ve şartlarına bakarsak, sandığa az veya çok oranda yansıması gereken beş ayrı siyasi duruş olması gerekiyordu: liberal sağ, dinci sağ, milliyetçi sağ, etnik milliyetçilik, ve sosyal demokrasi.

Liberal sağ, Ağar ve Mumcu'nun beceriksizliği (ve/veya arkasında yatan sebepler) nedeniyle dağıldı, bir alternatif olmaktan çıktı. Merkez sağ seçmeni sahiplenen, zaten ultraliberal politikaların takipçisi AKP oldu.

Din sömürgeni çizgisini kaybetmeden tabanını genişletebilen AKP, sahip olduğu destek, güç ve kaynakları başarıyla değerlendirerek beklenenin ötesinde bir sonuç elde etti, ama yine de dengeleri alt üst edemedi.

Bir önceki seçimde partisini cezalandıran milliyetçi seçmen, yeniden radikalize olan Bahçeli'ye geri döndü. Korkulan sıçramayı gerçekleştiremese de MHP, kendine Meclis'te sağlam bir yer edindi.

Baraj sistemini kısa devre etmeyi başaran DTP'li bağımsız adaylar, Meclis'te grup kurmaya hak kazandı. Cumhurbaşkanlığı, laiklik ve terör alanlarında nasıl bir çizgi izleyeceklerini önümüzdeki günlerde göreceğiz.

Bu seçimin kaybedeni, kuşkusuz CHP'ye umut bağlayan sol seçmen oldu. Geçen dönemde etkin ve yapıcı bir siyaset güdemeyip tanımsız ve geçimsiz kimliğini sürdüren Baykal ve yönetimi, Cumhuriyet Mitingleri'nin rüzgarını da arkasına almayı başaramadı.

Bu yönelimler sonucu, mitinglerin beklenen Meclis yansıması oluşmadığı gibi, AKP'nin (ve çıkarcı medyasının) iddia ettiği gibi e-Muhtıra'ya veya 367 krizine bir cevap da söz konusu olmadı. Hastalıklı bir toplumun, çelişkilerle dolu bir temsili oluştu.

AKP-CHP çatışmasının yanı sıra MHP-DTP kutuplaşmasının da yer edindiği bu Meclis, geçtiğimiz dönemden daha kısır ve daha yıkıcı olacağa benziyor. Zayıf ve çelişkili temsil ve yönetim, öncelikle bölgeye hakim olmaya çalışan ABD'nin işine gelecektir.

Bu tablodaki en önemli eksiklik ve kitlelere umut verebilecek tek seçenek, yeni bir soldur. Travmatik çelişkilerini yenmiş, toplumsal uzlaşmayı hedefleyen, cesur ve güçlü bir sol oluşum mümkün olmanın ötesinde, artık bir zorunluluktur.

Ampul.

2007-07-21T18:27:00.000+02:00

Tahsin.

2007-07-20T08:49:00.000+02:00

Tahsin,

Gitmişsin... Ve bu sefer Rusya'ya değilmiş.

Duyduğumda, ilk olarak çocukluğumdan bir kaç an geldi aklıma; bir haftasonu bizi Altınpark'a götürmen, veya bürodaki Mac'leri kurcalayışımız... Sonra, Hilton'da kutladığın bir yılbaşı -ne kadar mutlu gorünüyordun-, ve elbette, Dikmen ve Fuar'daki evler...

Seni en son geçen yaz Fuar'daki evi kapatmaya yardıma geldiğimde görmüş olmalıyım. Şaşkındın; eğlenerek, onca eşyayı nasıl kutulayacağımızı ölçüp biçiyordun... Neşe saçıyordun, ve ev toplamak hiç bu kadar keyifli olmamıştı.

Tabii, tüm bunlar küçük detaylar. Fiziki varlığının dışında, her zaman bir ölçüt, bir örnek, özel bir isim oldun. Annemin anılarında, ablamın sözlerinde, Nazlı'nın yolunda, hep senin izlerin, hep senin o çok keyif aldığın hayatın vardı.

Zeynep en son dün sözetti senden... Ankara'ya geliyordun, kızının yeni evini görecektin. Oldukça heyecanlı olmalıydın, o da bir o kadar heyecanlıydı, tüm koşuşturmacasında en çok önem verdiği şeydi bu, dolu dolu bir haftasonu geçirecektiniz.

Gelmedin Tahsin... Keşke gelseydin.

Ulucanlar.

2007-06-30T23:46:00.000+02:00

Terminus.

2007-06-18T15:08:00.000+02:00

Bu yapıyı fotoğraflamaya doyamıyorum sanırım... Bu sefer gece gittik Hadid'in tramvay istasyonuna, yağmur altında oldukça güzeldi. Bir miktar fotoğraf Hadid mini-sitesi güncelleninceye kadar Flickr'da!

Analytics.

2007-06-08T03:39:00.000+02:00

Google Analytics'in yeni sürümü çok daha detaylı verilere ulaşma imkanı sunuyor. Aşağıda, sonuçları bloguma yönlendirilmiş aramalardan bir seçki mevcut. Bir tek sonuncusunda doğru cevaba ulaştıklarını umuyorum...

mor ve ötesi satanist mi

ihanete uğramış insan fotoğrafları

2006 yılın en önemli olayları ay gün ve saat olarak bir rapor et

fosil nasıl olurum

durmadan beni eleştiriyorsun

ankarada ve sen benden itinayla uzakta

işte o sürtük

fethullah hoca şu anda nerede

haklı davayı kazanmak için dua

kimseyi inandırmaya çalışmıyorum

sosyolog olarak bankada iş arıyorum

üniversitede ajanlık okumak için gerekenler

world's most charming men

Daybreaker.

2007-05-25T01:16:00.000+02:00

we're doing fine now, yeah we do
we don't feel sad or bad or blue
and you know
never defeated
broken inside, all that is fine
all that is fine
never defeated
never defeated

Teknoloji.

2007-05-05T23:58:00.000+02:00

Technology, the totality of machines, mechanisms, systems and means of control, collection, storaging, processing and transmitting energy and information, created for the purposes of production, research, war, etc. The requirements of T. underlie the development of natural science. As Engels said, once society develops a technological requirement, it advances science more rigorously and quickly than a dozen universities. Practical results of science find their expression in T. On the other hand, T. supplies science with experimental equipement. The development of T., of the productive forces in general, determines the socio-economic structure of society. Labour is organised and distributed according to what instruments society possesses. The progress of mechanical T. gave birth to the working class, paved the way for its organisation and building of a socialist mode of production. In its turn, social structure greatly influences the rate and nature of the development of T. Thus, the development of T. under capitalism engenders chronic unemployment, crises of overproduction and converts the worker into an appendage of the machine; in capitalist society the progress of modern automatic T. leads to a lowering of the standard of the worker's education to his intellectual degeneration. The decay of imperialism is reflected in the accelerated development of those industries which bring in greater profit, even if the results of this growth are prejudicial to man (military T.). Only socialism provides unlimited possibilities for developing T. since its sole purpose is to ensure man's domination over nature. Under socialism, T., based on automation, electronic computers and new technological processes, transforms science into a direct productive force and facilitates the conversion of labour into a play of man's physical and spiritual powers.

-A Dictionary of Philosophy, Progress Publishers Moscow, 1967.

Türkiye.

2007-05-02T02:02:00.000+02:00

1920'lerde kurulan Türkiye Cumhuriyeti, kurucu miti Kurtuluş Savaşı'na dayanan ve temel ideolojisi Kemalist Devrim İlkeleri olan bir siyasi sistemdir. Bu fikirler, kurumlar ve uygulamalar bütünü, kısacası rejim, çokpartili yapıya kavuştuğundan beri bir çok kez dengesini yitirmiş, askeri müdahalelerle sekteye uğratılmış, tutucu veya gerici anayasalarla çizgisinden saptırılmıştır.

Bu kopuşlardan sonuncusu olan 12 Eylül 1980 darbesi ve 1982 Anayasası, kitlesel sol hareketini baltalayan, din sömürgeni siyasetin önünü açan, ve yüksek seçim barajıyla milli hakimiyeti sıfıra indiren antidemokratik bir karakterdedir. Yoldan çıkmaya meyilli, miadı çoktan dolmuş bu çarpık yapının 28 Şubat 1997 tarihli postmodern darbe ile ömrü uzatılmış ve bugünlere gelinmiştir.

2007 Türkiyesi işte budur; rejimin bağlayıcı unsurları dağıtılma tehlikesi altındayken, kurumlar işlevini yitirmiş ve meclis siyaset üretemez durumdadır. Dinci, milliyetçi ve liberal sağın karşısında, statükocu merkez sol yetersiz kalmakta, çağdaş sol anlayışı ise siyasi bir yapı kazanamamaktadır. Bu kurumsal tıkanıklık sürecinde ordunun e-muhtıra yöntemini geliştirmesi de dikkat çekicidir.

Bu olumsuz manzarada tek umut verici gelişme, eşi görülmemiş bir kapsamda faaliyete geçen toplumsal hareketlenmedir. Ankara ve Istanbul'da düzenlenen dev mitingler, rejimi sahiplenmeye hazır, güncellemeye hevesli, ve korumakta kararlı bilinçli bir kitlenin göstergesidir. Temsiliyet niteliğini yitirmiş bulunan Meclis, sokağın iradesine boyun eğmek zorundadır. Yeni bir dönem kapıdadır.

Folie.

2007-04-28T22:54:00.000+02:00

Rüya.

2007-04-27T12:45:00.000+02:00

Fotoğraf laboratuvarındayım.

Son seyahatimde çektiğim fotoğrafları banyo ediyorum. Çekmediğim bir fotoğraftan, tanımadığım bir kız beliriyor. Karanlıkta, kız gerçek oluyor.

Beni görüyor, gülümsüyor, seviyor.

Laboratuvarın ardında aydınlık bir oda keşfediyoruz. Orada yaşamaya başlıyoruz, mutlu oluyoruz. Gülümsemesi hiç kırılmıyor, sevgisi hiç silinmiyor.

Hep benim olsun istiyorum, uyurken fotoğrafını çekiyorum. Gözlerini kırpıştırıyor, gözyaşları saçılıyor. Fotoğrafı banyo ettiğimde, kız kayboluyor.

Geriye yalnızca fotoğrafı kalıyor.

Vonnegut.

2007-04-12T19:08:00.001+02:00

so it goes...

Palto.

2007-03-22T20:00:00.000+01:00

Yazmak isteyip unuttuğum, gecikmeli bir detay aktarımı...

Geçtiğimiz ay fransız yönetmen Armand Gatti'yle söyleşi ve El Otro Cristobal filminin gösterimi vardı. Castro'dan Picasso'ya, Sartre'dan Mao'ya hayatından geçmeyen kişi, Résistance'tan Mayıs 68'e kadar da katılmadığı olay bulunmayan, 83 yaşındaki bu 'larger than life' karakterle muhabbet etmek unutulmazdı.

Gatti'nin 'hayat arkadaşı' (sanırım o yaşta birlikte olup evli olmayanlar için bu tanım kullanılıyor), La Jetée'deki büyüleyici kadın olarak tanıdığım Hélène Chatelain. Söylentiye göre, Gatti'nin büyüsüne kapıldığında Chris Marker'la birlikteymiş ve iki yönetmenin onyıllardır konuşmuyor olmasının sebebi de buymuş...

Hayatının sonbaharında, yüzü artık kırış kırış olsa da gözleri hala pırıl pırıl olan Hélène; soğuk bir şubat gecesinde, antrepodan bozma konser salonunda, rahatsız bir iskemlede, hemen yanımda oturan Hélène; arada yorgunluğa teslip olup dalan, sonra da tıpkı La Jetée'deki gibi gözlerini kırpıştırarak uyanan sevgili Hélène... Gece boyunca söyleşiyi pür dikkat takip etmeye çalıştı, Gatti'nin kafası karıştığında cümlelerini tamamladı, kulağı duymadığında açıklama yaptı.

Neler hissettiğini, neler düşündüğünü merak ettim... Hiç pişmanlık hissediyor muydu geçmişine dair, tercihlerinin sorumluluğunu yıllarca taşımak nasıl bir yüktü, o gün orada olmak nasıl bir histi? En önemlisi, gençliğini anlatan yaşlı bir adama hala nasıl aşkla bakıyordu? Aşk neydi sahiden, hep var mıydı, yoksa yerini alışkanlığa, kaderciliğe, kabullenmeye mi bırakmıştı? Ve... neden yırtıktı paltosu?

Hangi hayatı seçiyoruz? Ve bunu neden yapıyoruz?

Eylem.

2007-03-18T19:37:00.003+01:00

Nükleer enerji karşıtı eylem; cıvıl cıvıl, neşeli ve eğlenceli geçti!

Nice.

2007-03-08T11:57:00.000+01:00

Nice fotoğraflarım Flickr'da! Slayt gösterisi için başlığa tıkla. Yorum yap.

Atlas.

2007-02-28T04:25:00.000+01:00

Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu Dünya'nın şahidi olmaktı.

Hitit Güneşi.

2007-02-07T15:07:00.001+01:00

"Amblem ve sembol hiç kimse tarafından hiç kimseye, tasarım icabıdır diye yarışmayla, kampanya ile verilemez. Amblem, sembol kuvvetle, kudretle ve zorla alınır. İ. Melih Gökçek zorla Ankara halkının amblem ve sembolüne vaziülyed olmuştu. Bu tasallutunu oniki yıldan beri idame eylemiştir. Şimdi de, Ankara halkı bu mütecavizin haddini ihtar ederek, amblem ve sembolünü isyan ederek kendi eliyle bilfiil uygulamış bulunuyor. Bu bir emrivakidir. Mevzubahis olan, Ankaralıya amblemini, sembolünü bırakacak mıyız, bırakmayacak mıyız meselesi değildir. Mesele zaten emrivaki olmuş bir hakikati ifadeden ibarettir. Bu behemehal olacaktır. Burada içtima edenler belediye meclisi ve herkes meseleyi tabiî görürse, fikrimizce muvafık olur. Aksi takdirde, yine hakikat usulü dairesinde ifade olunacaktır. Fakat ihtimal bazı yöneticiler düşecektir."

Anahtarlık.

2007-01-29T14:17:00.000+01:00

Anahtarlığımdaki tek aksesuar, babamın Finlandiya'dan getirdiği mavi boyalı, ahşap, stilize bir ren geyiği. Zaten tek bir anahtarlığım var, içinde bulunduğum döneme göre peşinden sürüklediği anahtarlar değişse de... Kullanmadıklarımı bir zarf içinde, terkettiğim ülkeden arta kalan bozuk paralarla birlikte, geri dönüş günü gelinceye kadar çekmecemde saklarım.

Ren geyiğinin aşınan köşelerinde, mavinin altından soluk, sarımtırak ahşap ortaya çıkmış. Hep cebimde taşıdığım anahtarlığım, geri dönülecek bir evim olduğuna dair daimi tek güvencem olduğundan, asla kaybolmadı, hep yanımda oldu. Hiç kapıda kalmadım, hiç geri dönmedim, hiç dışarıda hapsolmadım. Bunun bedeli olarak aşındı anahtarlığım...

Anahtarlığım şu aralar oldukça ağır. Strazburg'a geri dönmüş olmama rağmen, 'öteki' hayatıma ait anahtarları çıkarmaya henüz cesaret edemedim. Üç ev, iki dış kapı ve bir posta kutusu, açılmak için tek bir halkanın çevresine dizilmiş anahtarlara ihtiyaç duyuyorlar. Ne kadar çok anahtar varsa kontrol o kadar bendeymiş hissine kapılıyorum bazen.

Üçüncü ev anahtarı, Çeşme'deki yazlığın. Yılda yalnızca bir kez kullanma fırsatım olsa da, onu da yanımda bulundurmayı seviyorum; her an kaçıp tatile gidebilirmişim hissini yanımda taşıyorum adeta. Yaşadığım gri kentlerden sıkıldığımda, karnıma sancılar saplandığında, başka bir yere sığınabilme ihtimali beni rahatlatmaya yetiyor, asla gitmeyecek olsam da.

Eskiden oda anahtarımı da taşırdım aynı metal halkada... Dünyanın ağırlığını taşıyamaz olduğumda -bir zamanlar dünyanın ağırlığını taşıdığımı zannederdim-, sahiden sığınabildiğim bir yer vardı; odama girer, normalde ardına kadar açık olan kapımı kilitlerdim. Diğer anahtarlardan ayırt edebilmek için turuncu plastik kaplıydı oda anahtarım, özeldi...

Kilitler kapılara, anahtarlar kilitlere tutsak. Ben de anahtarlığıma...

Wilde.

2007-01-21T22:54:00.001+01:00

Yet each man kills the thing he loves,
By each let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!

Tehanu.

2007-01-07T23:44:00.000+01:00

Glass.

2006-12-31T17:15:00.000+01:00

Would it get some wind for the sailboat.
And it could get those for it is.
It could get the railroad for these workers.
It could be a balloon.
It could be Franky, it could be very fresh and clean, it could be.
It could get some gasoline shortest one.

All these are the days my friends,
and these are the days my friends.

Yıl biterken...

2006'da en önemli keşfim bir müzisyen: Philip Glass. Koyaanisqatsi'yle başlayan serüven, beni tüm eserlerini edinmeye itti. Yolculuğum hala tamamlanmış sayılmaz; bu, modern klasik müziği (tatlı ekşi sos gibi bir şey) anlamak için bir başlangıçtan ibaret. Glass sayesinde yalnız melodi-ritm-harmoni anlayışım değil, daha geniş anlamda sese ve zamana dair düşüncelerim değişti.

2006 için teşekkürler Philip.
Bana daha iyi bir yıl dile...

All these are the days my friends,
and these are the days my friends.

Cold.

2006-12-26T12:52:00.000+01:00

Kuşkusuz her devrim ve özgürleşim süreci, kurbanlar yaratır. Eylemci tarafından bu kurbanlar sacrifice olarak görülse de, gerçekte victim olduklarını unutmamak gerekir. Bu makyavelist bir tercihtir; sorumluluk gerektirir ve sürecin tersine dönme riskini de beraberinde getirir. Görüşleri zaten alınmamış, tercihlerine danışılmamış kurbanlar için ise, artık çok geçtir.

Ankara'dayım. Ankara soğuk.

your name like ice
into my heart

Sel.

2006-12-15T15:42:00.000+01:00

Bu, 17 yıldır görmediğim, konuşmadığım, kısacası tanımadığım ağabeyim.

Babamın ilk evliliğinden oğlu Selim, annesiyle İngiltere'de yaşıyordu ve ben çok küçükken yaz tatili için Türkiye'ye geldiğinde çekilmiş tek tük fotoğraftan başka ortak bir anımız yoktu. Daha sonraları bir kaç kez mektup yazdığını hatırlıyorum, ancak zaman geçtikçe bağlar gevşedi, haber alınmaz oldu, izi kayboldu.

İki sene öncesine kadar... Manchester'da kurulmuş Amplifier isimli bir rock grubunun vokal ve gitaristi olduğu öğrendim; Deftones'a öngrup olarak turneye çıkmış, ilk albümleri olumlu tepkiler almıştı. Kayıtsız kalamazdım, bir mail yazdım, ancak yanıt mesafeli ve soğuk geldiğinden devamını getirmedim.

Derken geçtiğimiz pazar Strazburg'un konser alanı La Laiterie'nin programına bakınırken beklenmedik bir tarihle karşılaştım: "14 DEC - AMPLIFIER (UK)". Burada yaşadığımı biliyordu ve sürpriz yapmak gibi bir niyetim yoktu; mail yazıp orada olacağımı söyleyip, görüşebilme dileğimi ve telefon numaramı ilettim.

Bu defa yanıtı çok sıcak oldu; konser için Bilbao'dayken aradı, beni davetli listesine eklediğini, geldiğinde ilk iş arayacağını, kesinlikle görüşmek istediğini ifade etti. Ne de olsa yapmamız gereken bir hayli catching up olduğunu söyleyip gülüştük... Perşembe günü konserden önce buluşmak için sözleştik.

Detaylara giremeyeceğim. Hem aklım hala karma karışık olduğundan, hem de öylesine özel, tarifi zor, ve oldukça da acayip bir durumdu ki, nasıl anlatılabilir bilmiyorum. Bakışmaların bu kadar yoğun olduğu, basit sözlerin bile bu derece anlam yüklü olabileceği az karşılaşma vardır muhtemelen.

Fiziki benzerlikler bir yana -grup üyeleri gözleri ve çeneyi benzetti-, daha ilk andan 20 yıldır sahiden abi-kardeşmişiz gibi öyle bir bağ kuruldu, öyle bir yakınlık oluştu ki, en son geçen hafta görüşmüş kadar rahattık. Yine de elimizde yalnızca hızla akan bir kaç saat oluğunun bilincinde, fevkalade duygu yüklü anlarımız oldu.

Veda anında, 14 yıldır taktığı kasketini verdi.

Muji.

2006-12-11T17:27:00.000+01:00

Muji siparişlerim bugün elime ulaştı. Postacının elinde kocaman bir karton kutu görünce şaşırdım; bir kaç küçük ürün sipariş etmiştim sadece. İçini açınca karşılaştığım manzara inanılmazdı; kırılgan olmayan ürünler almış olmama rağmen, kutunun içi süngerimsi dolgu malzemesiyle doluydu ağzına kadar. En üstte fatura yüzüyordu, bir zarf içinde... Elimi ilk daldırışımda, hava baloncuklu bir paket içinde traş çantasına ulaştım; içi dolgun dursun diye -plastik poşet içinde- buruşuk kağıtla doldurulmuştu.

İkinci denememde, ortadan katlanıp bantlanmış hava baloncuklu bir zarf geldi elime, içinden mini kalem, lens kabı, ilaç kutusu gibi küçük ürünler çıktı, her biri ayrıca jelatinle kaplıydı. Üçüncü seferde, hava baloncuklu bir paket içinde ve yine hepsi ayrı ayrı jelatinle kaplanmış halde -sıkı durun- üç adet defter çıktı. Evet, defter; jelatin, hava baloncuğu, dolgu malzemesi ve karton kutu ile koruma altına alınmış defterler...

Son parçayı bulabilmek için tüm dolgu malzemesini boşaltmam gerekti; odanın her yerine dağıldılar ve statik elektrikle oraya buraya takıldılar. Küçük bir karton kutudan çıkan çalar saat de hava baloncuklu bir paketle sarmalanmıştı, üstelik pilleri de hava geçirmez plastik poşet içinde, -doğru bildiniz- jelatin kaplı vaziyetteydi... Son durum; iki karton kutu, iki zarf, iki çeşit dolgu malzemesi, dört hava baloncuklu paket, sekiz jelatin kaplama.

Anneanneme yaptığı börek-çöreği getirirken iç içe beş ayrı poşete sarmalar diye kızarız hep, "çevreyi hiç düşünmüyor, marketten sayısız plastik torba alıyor" diye... Muji'nin o markasız, minimalist, çevreci ürünlerinin de aynı prensiplerle paketlenmesini beklerken karşılaştığım -canım anneanneminkinden beter- bu sorumsuzluğun kaynağını merak ediyorum. Sanırım en iyi açıklamayı yine Le Guin yapıyor;

Urras is a box, a package, with all the beautiful wrapping of blue sky and meadows and forests and great cities. And you open the box, and what is inside it? A black cellar full of dust, and a dead man.

II.

2006-12-05T01:07:00.000+01:00

friends' & phoe's bir yaşına daha girdi!

Mühim neler olmuş bakalım;

güzel şeyler: Oda, Sundance, Düğün, Tasarım.

kötü şeyler: Fabrika, Ameliyat, Soykırım.

yeni şeyler: Kırmızı, Portfolyo.

ve diğerleri: İki, Son.

friends' & phoe's bir yaşına daha girdi, ben de...

Katalog.

2006-11-30T23:52:00.000+01:00

iTunes Catalog isimli program sayesinde Depo'ya müzik veritabanımı yükledim, başlığa tıklayarak arşivi gezmek mümkün. Teoride bilgisayarım açıkken dinleme imkanı da sunuyor ama henüz kuramadım bu özelliği, ayarlarımı kurcalamam gerekiyor.

Idéefixe.

2006-11-15T22:40:00.000+01:00

Bildiğim belli başlı tüm türk online kitapçılar toplam sıfırla beş arasında Fethullah Gülen kitabı satarken, Idéefixe'in tamı tamına seksensekiz adet satıyor oluşu bir tesadüf mü, değilse ne anlama geliyor?

Online kitapçı demişken, Amazon Wish List'imi yeniledim. Doğumgünüm mü yaklaşıyor? Yok canım!

Trial.

2006-11-01T01:58:00.000+01:00

When considering the best liked cities on earth, Paris looms large among them. Paris is one of the world's greatest tourist attractions. And not without reason, for Paris has much to offer. Paris does not have a multiplicity of skyscrapers like New York, but it has much beauty and elegance. And Paris has an illustrious background of history.

In Paris there is a number of young men who are very beautiful, very charming, and very lovable. Paris is called "the city of lights". But these young men who are very beautiful, very charming, and very lovable, prefer the darkness for their social activities.

One of the most beautiful streets of Paris is called Les Champs-Elysées, which means the Elysian Fields. It is very broad, bordered with trees, and very pleasant to look at.

One of the most beautiful things of Paris is a lady. She is not too broad, bordered with smiles, and very, very, very pleasant to look at. When a gentleman contemplates a lady of Paris, the gentleman is apt to exclaim: "oh là là", for the ladies of Paris are very charming. And the ladies of Paris are dedicated to the classic declaration, expressed in the words: "L'amour, toujours l'amour!"

A Russian man once said that the eyes of a Paris lady are as intoxicating as good wine, and that her burning kisses are capable of melting the gold in a man's teeth.

In Germany, in Italy, in Congo, in China, and in the United States, there are men who say: "If you've never been kissed by a lady of Paris, you've never been kissed at all."

Bavella.

2006-10-19T21:07:00.000+02:00

Daha önce sözettiğim, evimin yakınındaki geleneksel fırın kapandı, yerine son moda dekorasyona sahip bir sandviççi açıldı. Geçtiğimiz Noel'de bana bir paket kurabiye hediye eden eski çalışanları özleyeceğim, ama yeni halinden de şikayetçi sayılmam. Hele Bavella isimli bir sandviç yapıyorlar, oldukça başarılı; yumuşacık ekmek içinde jambon, patlıcan ve incir! Müthiş bir üçlü.

Not: patlıcan demişken, mikrodalgada közlemenin mümkün olduğunu öğrendim. Artık kolayca patlıcan salatası yapıyorum, çok güzel oluyor!

Soykırım.

2006-10-12T13:09:00.001+02:00

"Who controls the past controls the future.
Who controls the present controls the past."
-George Orwell.
Bugünü hatırlayacağım.

Bugün Fransa beni yargılamadan mahkum etti.
Bugün düşünce ve ifade özgürlüğüm bir yasayla sansürlendi.
Bugün Tarih, neredeyse boş bir Meclis tarafından yazıldı...

Bugünü unutmayacağım.

Arrogance, ignorance, indifférence!

iChat.

2006-10-08T23:55:00.001+02:00

Festival.

2006-09-30T21:53:00.000+02:00

L'Ososphère 2006 'Elektronik Geceler' kapsamında, Sayag Jazz Machine, Amon Tobin, Ellen Allien ve diğerleri; güzel bir geceydi...

Tasarım.

2006-09-25T21:27:00.000+02:00

Strazburg'a geliş sebebim, okumak istediğim dal, uzmanlaşmaya çalıştığım disiplin, inandığım tek meslek; tasarım. Sonunda buna bir adım daha yaklaştım: Licence Arts Appliqués programına kabul edildim.

Artık sahiden bir tasarım öğrencisiyim!

Yaz.

2006-09-17T22:01:00.000+02:00

Yaz bitti.

Son bir ay içinde olanlar;

babam Çeşme'de, annem Istanbul'dayken evin boya-badana işleriyle ilgilendim (yıkım-döküm ve der-top kısmı da var tabii),

kulağımı deldirdim (fikrin kime ait olduğunu hatırlamıyorum bile -Duygu ve Cemre'den şüpheleniyorum),

iki frenk arkadaşım, Johan ve Quentin'i misafir ettim (2 gün Ankara, 4 gün Istanbul, 3 gün Kapadokya olmak üzere),

abimin fevkalade geçen düğünü sonrası hüngür hüngür ağladım (bademciklerim hıçkırmaktan şişmiş olabilir),

Milan ve Karlsruhe üzerinden acayip bir rotayla Strazburg'a dönerek yazı noktaladım (yorucu fakat sorunsuz bir yolculuktu).

Hiç de fena bir yaz değildi...
Feci bir sonbahar beni bekliyor!

Düğün.

2006-09-10T22:01:00.000+02:00

Pembecioğlu çiftine mutluluklar!

Fx.

2006-09-02T23:13:00.000+02:00

Ameliyat.

2006-08-23T16:05:00.000+02:00

PATOLOJİ RAPORU

Hastanın adı: Maşa
Türü: Kedi
Irkı: Mix
Yaş: 12
Cinsiyet: Dişi
MAKROSKOPİ:
Sol meme zincirinden M1 ve M3'den alınan 16x2x2 cm boyutlarında üzerinde 4 meme başı ve derisinin izlendiği mastektomi materyali. Deri altında tüm doku içinde çeşitli kalınlıklarda olmak üzere devam eden beyaz renkli, solid, şüpheli alanlar görülmekte.

MİKROSKOPİ:
Meme dokusu içindeki şüpheli bölgelerde büyük belirgin veziküler çekirdekli dar sitoplazmalı atipik epitel hücrelerinin tubuler yapılar ve bu yapıların içine doğru papiller uzantılar yaptığı görülmekte. Bazı tubuler yapıların çok genişlemiş ve kistik görünümde olduğu izlenmekte. Prolifere olan epitel hücrelerinde mitoz dikkati çekmekte (10 adet 400x büyütme alanında 5 adet).

TANI:
Meme dokusunda Adenokarsinoma histopatolojisi izlenmekte.
- Tubulopapiller Tip
- Diffuz tüm alanlarda
- Grade I

Açıklayıcı Tanı: Memenin simple tümörlerinde malignite - Tubulopapiller - Solid - Anaplastik olarak artmaktadır.

***
TÜRKÇE MEALİ:
Maşa ameliyat oldu, iyi geçti, keyfi yerinde. Ancak analizler kistin kötü huylu olduğunu gösterdiğinden, kemoterapi görmesi gerekecek...

Kuğulu.

2006-08-16T15:30:00.000+02:00

Deneyim.

2006-08-07T10:50:00.000+02:00

"Silence is so accurate."
-Mark Rothko.
Sanat eserinin sunduğu değeri tanımlamak için kullandığım en geniş kavram: deneyim. Bunun en güçlü tezahürünü Fondation Beyeler'de yaşadım: ayrı ayrı çok sevdiğim iki sanatçı, Mark Rothko ve Alberto Giacometti'nin seçilmiş bir kaç eseri, tek bir mekânda, 'diyalog' halinde sergileniyordu. Rothko'yu intihara sürükleyen dönemindeki siyah-gri-kahverengi ağırlıklı çalışmalarıyla Giacometti'nin meşhur siluetleri... Bir arada öyle çok şey anlatıyor, öylesine bütün bir alan oluşturuyorlardı ki, bu muazzam güç karşısında sessizce ağladım. O zamandan beri de görüntüler gözümün önünden gitmiyor --Rothko'nun sonsuz derinliği ve Giacometti'nin buruşuk bedenleri; Rothko'nun Mit, Trajedi ve Coşku anlatısı ve Giacometti'nin İnsanlık Durumu'nu yorumlayışı; Rothko'nun boyası ve Giacometti'nin bronzu...

Sükût o kadar doğru ki...

Depeche Mode.

2006-07-31T10:43:00.000+02:00

see the stars they're shining bright
everything's alright tonight

30 Temmuz 2006, Kuruçeşme Arena...

Sundance.

2006-07-27T22:48:00.000+02:00

Son bir aydır fena halde koşuşturuyor, oradan buraya sürükleniyorum diyebilirim sanırım. Istanbul, Ankara, Strazburg, Basel, Roma, tekrar Ankara, Tekirova ve tekrar Istanbul; anlatacak çok şey var. Kronolojik olma gayreti olmadan, işte bir kaç not...

Strazburg.
Tasarım Lisansı mülakatı için ani bir kararla Strazburg'a döndüm. ilk mülakatım olduğundan nasıl geçti emin değilim; sonuçlar Ağustos başı belli olacak.

Basel.
Babamla Roma yolculuğumun durak noktası Bâle oldu. Geçen yaz sonu gittiğim için az çok yolumu bulabildim ve sınırlı vaktimizi Fondation Beyeler'de değerlendirdik. [Orada yaşadığım 'Büyük Sanat Deneyimi'ni ayrıca anlatmalıyım.]

Roma.
Bir haftayı aşkın Roma gezisi, annemle babamın katıldığı bir tür yaz okulu sayesinde mümkün oldu. Emperyal dönemden Kilise hakimiyetine, Rönesans'tan Barok'a, Bernini'den Borromini'ye, Rafael'den Mikelanj'a, kimi zaman baskının, kimi zaman zerafetin gücüne tanık oldum. Batı'nın eski merkezini artık bir miktar anlıyorum...

Tekirova.
Duygu, Sinan ve Eylül'le, Sundance'te kamp yaptık. Rahat, eğlenceli bir ortamda, sıcak hava, sıcak deniz ve sıcak çadıra rağmen, son derece mutlu ve huzurlu bir hafta geçirdim. Phaselis'in bitişiğindeki büyülü orman ve sahil de, şüphesiz unutulmaz bir anı olarak kalacak. Bu güzel tatili bir fotoğrafla ölümsüzleştirmeli:

Fabrika.

2006-06-24T00:48:00.000+02:00

Ankara Havagazı Fabrikası artık yok.

İ. Melih Gökçek çıkarlarına hizmet eden, mesleklerinin yüzkarası üyeleri bulunan Ankara Koruma Kurulu'nun, yıkılmayıp korunacağına dair mahkeme kararı bulunmasına rağmen hakkı olmaksızın Fabrika'nın tescilini kaldırmasının hemen ardından, Büyükşehir Belediyesi, EGO ve TEDAŞ tarafından bir gece operasyonuyla yasadışı bir biçimde yerle bir edildi.

Dünyada benzer örnekler sanayi arkeolojisi kapsamında titizlikle korunur ve değerlendirilirken, Erken Cumhuriyet Dönemi yapılarından anıt niteliğindeki Havagazı Fabrikası'nın yıkılması, sadece rant uğruna kültürel mirasın yokedilmesi değil, aynı zamanda Cumhuriyet bellek, bilinç ve değerlerine yapılmış bir saldırıdır.

Bu açık bir savaştır. Ankara artık bu yönetimi durdurmak, alaşağı etmek için harekete geçmelidir.

Aksi takdirde geriye bir Ankara kalmayacaktır!

İlgili faks numaraları;
Büyükşehir Belediye Başkanlığı: 0312 384 09 64
Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Müdürlüğü: 0312 310 42 96
EGO Genel Müdürlüğü: 0312 229 65 97

Felidae.

2006-06-08T10:15:00.001+02:00

Oniki yıllık yoldaşım, dostum, aşkım, sevgili kedim, felidae'm Maşa, cumadan beri kayıp.

Her hışırtıyı onun nazik hareketi, her mırıltıyı onun tatlı sesi zannedip 'geri geldi' diye heyecanlanmaktan artık vazgeçiyorum. Ebediyete intikal etti veya kendine yeni bir hayat kurdu, belki asla öğrenemeyeceğim, ama anısına burada yer verip varlığına olan şükran borcumu biraz olsun ödemek istiyorum.

Doksandört yılının Nisan ayında, muhtemelen 'iran' bir babanın ve 'sokak' bir annenin kızı olarak dünyaya geldi. İkisinin de güzel yönlerini almışa benziyordu; yarı uzun tüyler ve orantılı bir beden. Beyaz patileri ve önlüğü hariç duman renkli bir kediydi, adeta sürmeli gözleriyle de çekici ve bakımlı görünüyordu.

Gemi Ev'den başta hiç hoşlanmayıp kombinin arkasına saklanmayı yeğlemiş olsa da, kısa sürede evin gerçek efendisi olmayı bildi. Aşağılarda olup biten herşeyi izlediği teras ve çatısında, özgür ama güvende bir hayat sürdü.

Komşuların köpek ve kedileriyle hiç anlaşamadı. Eve gelen kalabalık misafirlerden hep uzak durdu, ancak kedi sevmeyen misafirlerin hep kucağına çıkmaya çalıştı.

Kuşlarla konuşmayı hep sevdi. Bir keresinde avladığı bir güvercini eve getirdi.

İki kez Çeşme'ye seyahat etti. İlkinde aşkı keşfetti, ikincisinde 'vahşi doğadan' hamile kaldı. Dünyaya dört sevimli yavru getirdi; kendisine çok benzeyen kızı Maçika'yla sekiz yıl çalkantılı bir ilişki yaşadı.

Dokuz canından en az birini, merakı uğruna verdi; komşunun inşa halindeki evinde, kuyuyu andıran dolaptan günlerce çıkamadı. Bu deneyim onu daha bilge yaptı.

Son vedası da yine komşunun evinde inşaat olan bu döneme denk geldi.

Felidae... Evrim şaşılacak derecede çok canlı türü ortaya çıkarttı. Bugün dünyada bir milyondan fazla hayvan türü yaşıyor, ama hiçbiri Felidae'den daha fazla saygıyı ve hayranlığı haketmiyor."

Artık huzur dolu guruldamalara veda vakti. Kediler yerine insanlarla konuşma vakti.

Sekiz yaşındaki çocuk için, artık büyüme vakti.

Kitap.

2006-06-04T22:58:00.000+02:00

Yeni keşif, büyüleyici eserler, önüne geçilemez sahip olma isteği; Ertuğ & Kocabıyık kitapları. Yani Ahmet Ertuğ yönetiminde, Borusan desteğiyle, başta Bizans, Selçuklu ve Osmanlı olmak üzere, sanat ve mimarlık alanında kültürel zenginliğimizi ciddiyetle belgeleyen ve dünyanın en kaliteli işçiliğiyle üreten yayınevi. Fotoğraflar çoğunlukla bizzat Ahmet Ertuğ tarafından çekiliyor, metinler alanında dünyaca tanınan saygın akademisyenler tarafından kaleme alınıyor. Ve ortaya nefes kesici, gurur duyulası, eşi benzeri olmayan bir birikim çıkıyor; işçilik ve zanaatiyle, fotoğraf, yazın sanat ve teknikleriyle, ve elbette konu edilen başyapıtların ölümsüz ve evrensel değerleriyle, kısacası her yönüyle kusursuz bir hazineye dönüşüyor kitaplar... Başlığa tıkla.

Portfolyo.

2006-05-16T22:48:00.000+02:00

Okul başvuruları için hazırlamakta olduğum portfolyomu, henüz bitmemiş haliyle Depo'ya yükledim. Bu haftasonuna dek yapacağın yorumlar paha biçilmez olacak! Hergün yenilerini ekleyerek ve düzeltmeler yaparak güncelleyeceğim. Başlığa tıkla...

Güncelleme: portfolyomun tamamlanmış hali, daha kullanışlı bir arayüzle burada.

Son.

2006-05-10T09:31:00.001+02:00

"Il ne peut y avoir de révolution hors du moderne, ni de pensée moderne hors de la critique révolutionnaire à réinventer."
-Internationale Situationniste Nº 9
[Ne modernin dışında devrim olabilir, ne de yeniden tanımlanan devrimci eleştirinin dışında modern düşünce.]
Böyle geçti iki ay; '68 olaylarına ilham veren Strazburg'lu sitüasyonist öğrencilerin meşhur bildirisi De la misère en milieu étudiant'da da geçen bu cümle, düşüncelerimize ve duruşumuza tercüman, çalışmalarımıza ve mücadelemize ülkü oldu.

Çok şey öğrendik, çok şey deneyimledik.
En önemlisi birlikte mücadele ettik.

Son eylemimiz, bu iki ay boyunca olan biten başlıca olayları özetleyen, provoke etmeye yönelik bir anti-tract oldu.

Zor gelen vedalaşmaların ardından Ankara'ya döndüm.
Tüm vedalara değdi...

Avrupa.

2006-05-01T10:39:00.001+02:00

Bir Mayıs münasebetiyle...

Müze.

2006-04-26T17:51:00.001+02:00

Aujourd’hui, le 26 avril 2006, les étudiants en arts mènent une action au sein du Musée d’art moderne et contemporain de Strasbourg. Inspirés par les interventions artistiques de Banksy, ils parasitent le musée par des accrochages intempestifs de travaux clandestins. La mise en place d’oeuvres non estampillées par l’institution muséale a pour but de dénoncer;

la panthéonisation de l’art et ses conséquences discriminatoires et élitistes,
l’autorité des institutions artistiques qui nuit à la dimension communicative de l’art,
le système de marchandisation et du subventionnement qui assujettit l’artiste,
la société spectaculaire-marchande qui détruit la spiritualité de l’art.

Depuis le 10 Mars, les 1400 étudiant-e-s, les 200 enseignant-e-s de l’UFR Arts de l’Université Marc Bloch ont appuyé leurs revendications par des actions symboliques et non violentes pour une reconnaissance de leurs disciplines et une prise de conscience des conditions actuelles des arts.

Meali: bugün Çağdaş Sanatlar Müzesi'nde eylem yaptık. Banksy'den esinlenerek, 'gerçek' sanat eserlerinin yanına hazırladığımız posterleri astık. Dağıttığımız bildiride sanatın kutsallaştırılması, kurumların otoritesi, ticari sanat ve gösteri toplumu hakkında uyarılarda bulunduk. Elbette afişler hemen kaldırıldı, ancak basın mensupları eylemi izledi.

Geçtiğimiz haftaların gelişmeleri:

Blokaj. Tatil öncesi son Meclis toplantıları, mücadeleyi bozmak isteyen grupların yoğun katılımıyla gerçekleşti. Sağcı örgütlerin yaydığı, mayıs ayında sınavlara engel olacağımız dedikodusuna kanan dil fakültesi öğrencileri ve öğrenci derneği mensupları, ilk kez katıldıldıkları Meclis'i birbirine kattılar, ancak sonuç alamadılar; çoğunluk tartışmaların sonunu beklemeden gitti, bir kısmı ise bize hak vererek oy kullandı. Kısacası demokrasi, manipülasyona geçit vermedi.

İşgal. Rektör herkesi şaşırtarak strateji değiştirdi ve aniden şahin kesildi. İşgalcilere yazdığı açık mektupta cuma öğlene dek işgalin sona ermesini talep ettiyse de, perşebe gecesinden polis gücüyle binayı boşalttı. Dahası, ertesi hafta toplanan Meclis'e gelerek, sınavlara engel olmaya kalkışacaklar hakkında işlem başlatacağını iddia ederek tehditler savurdu, ve ardından üniversiteyi tüm tatil süresince öğrencilere kapattı. Toplantılar artık parkta yapılmakta.

CPE. Hükümetin CPE'yü başka önlemlerle değiştirme kararı, tüm yasayı hedef alan seferberliğin büyük ölçüde güç kaybetmesine sebep oldu. Altı haftanın yorgunluğu bu bocalamayla birleşince, mücadele dağılmanın eşiğine geldi; ortak hedef ve eylemlerin yerini, iç çatışma ve çekişmeler aldı. Daha önceki mücadelelerin verdiği deneyime sahip 'militan' gruplar, içinde bulunulan şartları göremeyen kimi bağımsızlar tarafından suçlamalara maruz kaldılar. Çekirdek kitle bile eridi...

devam edecek...

İki.

2006-04-03T22:19:00.000+02:00

Pazar günü Radikal İki'yi kaçırmış olanlar için.

Komplo.

2006-04-02T16:04:00.002+02:00

"de te fabula narratur."
[anlatılan senin hikayendir]
Olayların temposu ivme kazanarak arttıkça, başta günü gününe aktarabildiğim mücadeleyi, artık haftada bir özetleyebiliyorum ancak. Ana hatların ardında dakika dakika değişen dengeler, kişiden kişiye farklılık gösteren anlatılar, ve tüm vakit ve gücümüzü emen komplolar varken, bütünü görüp doğru bir biçimde yorumlamak git gide zorlaşıyor. Artık zamana karşı yarışa dönüşen mücadele, çeşitli güç odakları tarafından baltalanmaya çalışılıyor...

Grevin üçüncü haftasında, Tarih ve Sosyal Bilimler Fakülteleri de mücadeleye katıldı. Artık koordinasyon gerektiren, görevlerin paylaşılacağı, geniş kapsamlı bir seferberlik söz konusu. Çığ gibi büyüyen hareketten korkan ve karmaşayı fırsat bilen Rektör, terör teknikleriyle üniversiteye korku yayma arayışında; kampüse vandalların saldırdığı iddiasıyla, pazartesi tüm binaları kapattırdı. Saldırıya dair hiç bir iz, hiç bir kanıt yok... Bina girişlerine kimlik kontrolü uygulaması getirmeye çalışmasıyla, Rektörlükle olan tüm diyalog ve müzakereler askıya alınmış durumda.

Salı günü genel grev vardı, tüm Fransa'da toplam üç milyon kişi sokaklara döküldü. Anayasa Mahkemesi'nin yasayı hukuka uygun bulması ve Chirac'ın yasayı onaylaması üzerine, önümüzdeki salı düzenlenecek genel grev mitinglerine daha da fazla katılım bekleniyor. Şu ana dek katıldığım beş eylem arasında en etkileyicisi, cuma akşamı neredeyse spontane bir biçimde gelişen yürüyüş alayıydı. Gece yarısı sokakları dolaşan sloganlar kaldırımları süpürdü, l'Ill boyunca atılanlar suya karıştı, ve katedral meydanında yankılananlar göklere yükseldi. Unutulmazdı.

Dekanın önerisiyle düzenlediğimiz 'Sessiz Eylem', perşembe günü başarıyla gerçekleşti; üzerinde hiç bir şey yazılı olmayan beyaz afişlerle, slogan atmadan, gürültü çıkarmadan, sessizce, sadece varlığımızla Akademi Rektörlüğü'ne yürüdük, oturma eylemi yaptık. Aynı gün gerçekleşen Dekanlık - Rektörlük toplantısı son derece olumlu sonuçlandı; Rektör tüm taleplerimizi kabul etmiş gözüküyordu, ertesi günkü İdari Konsey'de baskı yapacak, hakkımızı savunacaktı. Fakat hiç beklenmedik bir gelişme oldu. Konsey toplantısı iptal edildi! Kısacası Rektör zaman kazanmak için tuzağa düşürdü.

Ancak haftanın en entrikalı, hala tam olarak yorumlanamayan asıl olayı şu; barınaklarından çıkarılan evsizleri, cuma günü Meclis kararıyla işgal altındaki Patio'da ağırlama kararı verildikten sonra, polisin binayı silah zoruyla 'temizleyeceği' dedikodusu dolaşmaya başladı. Bunun üzerine blokaja girişen anarşist grup, rektörün ve yardımcısının bizzat araya girmesiyle durduruldu. Sorular hala havada: Polis gerçekten çağırıldı mı? Kim çağırdı? Niye gelmedi? Gelecek mi?

devam edecek...

Not: Bugünkü Radikal İki'de "Fransa’da yeni gençlik hareketleri: katı olan herşey buharlaşıyor" başlıklı bir yazım yayınlandı.

Dekan.

2006-03-21T22:02:00.001+01:00

"The revolution will not be televised. It will be live."
-Gil Scott Herron
Haftasonu için Cemre geldiğinden, olup biteni yazacak vaktim olmadı. Halbuki çok inişli çıkışlı günlerdi, en uçlarda gezindiğimiz, ileriyi görmemize olanak olmayan bir dönemdi. Cuma günü, akşamki hocalar toplantısı ve Meclis için hazırlıklarla geçmesine rağmen, yaşanan gelişmeler paniğe sebep oldu; hocalar arasında çatlaklar oluşmuş, greve devam etmek istemeyenler vardı. Üç karşı oya rağmen, Dekanın önerisiyle salı günü Rektörle görüşünceye dek devam etmekte karar kılındı.

Genel Meclis, bu toplantı nedeniyle bir saat geç başlamasına rağmen tıklım tıklımdı. Hocalara yönelik haksız eleştirilere birlik çağrısıyla karşılık verildi, ancak şüpheci hocalara uyarılarda bulunulmaktan da kaçınılmadı. Cumartesi sabahı Grev Komitesi olarak toplandık, moraller sıfıra yakın, ihtimaller kötümserdi, seferberliğin nefesinin salı günü kesilmesi mümkündü. Öğleden sonra anti-CPE eyleme yine Sanat Fakültesi olarak katıldık, arada Cemre'yle kaçıp katedralin platformuna tırmandık.

Taze bir enerjiyle ama ümitsiz başlayan bu hafta için, eşzamanlı yürütülen iki çalışma planlamıştık; pazartesi gecesi için -belki de son- bir eylem paketi (yetmiş kadar kişinin şehrin dört bir yanındaki çalışmaları), ve salı günü Rektöre sunulmak üzere bir rapor dosya (eylemlerin özeti, taleplerin açıklaması, belgeler, fotoğraflar). Hep birlikte yenen akşam yemeği sonrası gece geç saatlere kadar süren çalışmalarla, elimizden geleni yaptık. Bir kaç saatlik uyku sonrası, sabah erkenden toplandık.

Gece eylemleri başarıyla tamamlanmıştı; hocaların görüşünü aldıktan sonra dosyayı da hızla tamamladık. Gündem, tatsız bir gelişmeyle değişti; kadrolu görsel sanatlar hocaları, kadrosuzları aralarına kabul etmeden, Bölüm Başkanı liderliğinde ve Dekandan habersiz bir biçimde gizli saklı toplanmışlardı. Diğer bir gelişmeyle planlarımız altüst oldu; Rektör toplantıya gelmeyip, yerine İdari Konsey Başkan Yardımcısını yolluyordu, toplantının ve grev oylamasının ertelenmesi mümkündü.

Bu sırada günün tek iyi haberi geldi: Spor Fakültesi, pazartesiye kadar grev kararı almıştı. Toplantı, Dekanın fırtına gibi esip bölüm içindeki entrikaları lanetlemesiyle başladı. Başkan Yardımcısı ise o kadar aciz, o kadar zavallıydı ki, hiç bir cevap geliştiremediğinden inandırıcı olamamakla kalmayıp, hocaları iyice kızdırıp, çileden çıkarmış da oldu -ve grevin pazartesiye kadar uzatılması oybirliğiyle kabul edildi! Genel Meclis bu sayede bir zafer havasında, son derece olumlu geçti, haftanın çalışmaları belirlendi.

devam edecek...

Nümayiş.

2006-03-16T02:25:00.001+01:00

"While there is a lower class, I am in it.
While there is a criminal element, I am of it.
While there is a soul in prison, I am not free."
-Eugene V. Debs
Birinci haftanın dönümü, zaman zaman dayanılmaz gelen bir yoğunlukta geçti. Sabahki Sanat Fakültesi Grev Komisyonu toplantısının ardından, olağanüstü bir biçimde Louis Pasteur üniversitesinde toplanacak olan anti-CPE Genel Meclis'i, ve ardından yürüyüşe geçecek olan mitingi duyurmak için, tehlikeli sayılabilecek bir görev üstlenerek, sağcıların yoğunlukta olduğu, bunun ötesinde eğitim dalları nedeniyle zaten otorite ve düzen yanlısı olan hukuk-iktisat-işletme fakültesi Robert Schuman üniversitesine gittik.

Bambaşka bir dünyaydı. Bilgi vermemize izin vermeyen hocalar veya yuhlayan öğrenciler bir yana, herşeyden önemlisi gözlerimizin içine bile bakamayan bir fakülte dolusu insan... Geleceğin avukatları, yöneticileri, patronları; hırsları ve bencillikleriyle kendilerini İnsan'dan soyutlamış, kulaklarını tıkayan, değişime tahammülü olmayan bir güruh... Bu dallarda okumuş veya okuyanların alınmayıp, ortamlarının böyle olduğunu kabul edeceklerini umuyorum -en azından bugün Meclis'e katılan ve fakültelerinde dışlanan azınlığın hemfikir olduğu bir tespit bu.

Sırasıyla olağanüstü Meclis, ardından miting, ve ardından olağan Meclis, sürprizsiz ancak çok yorucu geçti, katılımlar tatmin ediciydi, endişe verici pek bir gelişme olmadı. Yemek molası bile vermeden, sabah 9'dan akşam 7'ye dek süren bu koşuşturma yetmezmiş gibi, akşam Kika'nın doğumgününü kutlamak için Brasseur'ün inanılmaz gürültülü ve dumanlı 'mahzen'inde bir kaç saat geçirdik, sınırsız flambée ve birayla gerginliğimizi atmaya çalıştık.

Shire'a geri dönmüş ancak yaşadıklarının ardından meyhanede kendilerini 'yabancı' hisseden dört hobbit gibiydik. Gerçi henüz Mordor'a gidip dönmüş sayılmayız; o, kısmen yarın ve asıl gelecek hafta olacak gibi... Ancak başka bir şey düşünemeyecek bir ruh halinde, ve alışık olduğumuz Eski'nin yıkıldığı, sürekli dönüşüme ayak uydurma ve hükmedebilme arayışına geçtiğimiz, kısacası Modern'i tam anlamıyla yaşadığımız bir dönemdeyiz.

Muvaffak olacağız. Buna inanıyoruz.

devam edecek...

Demokrasi.

2006-03-15T22:49:00.001+01:00

"You cannot buy the Revolution. You cannot make the Revolution. You can only be the Revolution. It is in your spirit or it is nowhere."
-The Dispossessed, Ursula K. Le Guin.
Havalar yumuşuyor... Umut dolu, heyecan dolu bir ilkbahar var önümüzde, ve artık ılık esen rüzgar, okulda geriye kalan dört hafta boyunca direnişin ve dayanışmanın çiçek açacağını, eylemlerin süreceğini müjdeler gibi.

Veya ben hayal kuruyorum. Egemen meclislerin bürokrasi içinde boğulduğu, politik niyetlerin demokratik süreci parçaladığı, eylemlerin rutine karışıp eridiği bir dönem de olabilir bu, ve bunu şekillendirecek olanlar bizleriz.

Bu sabahki Sanat Fakültesi Genel Meclis Grev Komisyonu toplantısına kasten geç gittik; dün akşamki gerginlik sonrası sendikalistlere 'otoritenizi tanımıyor, ciddiye almıyoruz' mesajıyla göz dağı vermemiz gerekiyordu. Bu yönde bir gelişme de anti-CPE Genel Meclisi'nde gerçekleşti, ve sürpriz bir öneriyle 'tekil temsiliyet sınırlaması' (kişilerin yalnızca bir kurul, komisyon veya komitede rol alabilmesi) ilkesi kabul edildi. Öğleden sonraki çalışmalara katılamayıp, biraz olsun kafamı toplayabilmek ve yarınki miting için enerji depolayabilmek için eve döndüm, dinlendim.

Bu gece 4'te, şehirdeki heykelleri 'mumyalamak' için randevulaşıldı. Hem dikkat çekici bir çalışma olacak, hem de Sanat Fakültesi'nin içinde bulunduğu durumu iyi ifade edecek. Ayrıca bu sayede, zaten her geçen gün artan medya takibinin yarın tatmin edici boyutlara ulaşması bekleniyor.

devam edecek...

Sendika.

2006-03-14T20:39:00.001+01:00

"I am the Senate!" -Lord Sidious, 2005.
"Her şeyi yapabilirim, ben Meclis'im." -Bülent Arınç, 2005.
Seferberliğimizin üçüncü günü, sendikalistlerin doğrudan demokrasinin zaaflarını sömürerek Meclis'i radikalize etmelerine sahne oldu. Tamamiyle hak ve destek verdiğim anti-CPE hareketine mesafeyi koruma, ve eğer bir yakınsama (konverjans) olacaksa, bunun diyalog ve uzlaşma çerçevesinde olması taraftarıydım. Fakat katılımcıların dikkatinin dağıldığı son dakikalarda gündeme soktukları, "Perşembe günkü anti-CPE eyleminde 'Sanat Fakültesi CPE'ye karşı' afişi taşınsın mı" sorusu yeterince tartışılmadan oylandı, ve az bir farkla kabul edilerek, Meclis'te ilk defa bir görüş ayrılığına sebep oldu. Bu nedenle kendini 'ihanete uğramış' hissedenler desteğini çekeceğinden, cuma günü gerçekleşecek bir sonraki Genel Meclis'te daha az kişi olma riski olduğu gibi, seçilen Grev Komisyonu (ki meydanı sendikalistlere bırakmamak için ben ve arkadaşlarım da dahil olduk) bu konuda gelecek eleştirilere nasıl cevap verecek belli değil...

Sanırım iktidar hırsı, dolayısıyla kurumsallaşma arayışı, ve dolayısıyla da başkaldırı ruhu insan doğasında var. Bu çemberi kırabilmek de, bireyin toplulukla doğrudan ilişki kurabilmesi, bununla yetinebilmesi, ve bunu işlevsel biçime sokabilmesi anlamına geliyor...

Diğer gelişmeler; anti-CPE Meclis bürokratik tartışmalar yüzünden pek yapıcı geçmedi. Sanat hocalarının toplantısı Meclis Temsilcileri huzurunda, 'Güvenlik Konseyi' havasında geçti, Dekan sayesinde herhangi bir muhalefet oluşmadı. Sürpriz bir gelişme olarak, Rektör bizzat Genel Meclis'e katıldı. Uzun ve sıkıcı konuşması hiç ikna edici değildi, ancak biz de onu köşeye sıkıştırabilecek kadar hazırlıklı değildik...

Bu geceyi işgal altındaki Patio'da geçireceğiz.

devam edecek...

Meclis.

2006-03-13T12:53:00.001+01:00

"...et si on brûlait la Sorbonne?"
Zor bir gündü. Sabah 10'daki bilgilendirme toplantısına, beklentimizin çok üstünde bir katılım oldu. İkiyüzlü ve çifte standartlı bir kişinin tutarsız eleştirileri, Mme Meyer'in yaptığı saptamayla defedildi. Akşamki Genel Meclis'e hazırlanmak için çalışma grupları oluşturuldu.

Anti-CPE Meclis, yoğun ve gergin geçti. Medyanın takibi altında 450 kadar kişi blokajı tartıştı, 'hemen şimdi' taraftarı anarşistler marjinalize oldular, artık çoğunluk önce hareketi yayma taraftarı. Rektörün teklifleri reddedildi, işgalin devamına karar verildi.

Palais U'de oluşturduğumuz çalışma grubu, öncelikli olarak Görsel Sanatlar'ın sorun ve taleplerini dile getirdi, eylem planları belirledi, alternatif stratejiler geliştirdi. Genel Meclis öncesi endişe verici haberler geldi, hazırlıklar ona göre tamamlandı, bekleyişe geçildi.

Rektörle görüşürken, tıka basa dolmuş amfinin fotoğrafını MMS'le yolladığımız Dekan, 20 dakikalık kesintisiz, eksiksiz ve kusursuz bir konuşma ile, davayı açıkladı, savundu, geliştirdi. Bunun üzerine hiç bir muhalif eleştiri gelmedi, tartışmalar yapıcı, katılımcılar motiveydi.

Dekan, yanlış tek bir harekette bulundu; tüm hocaları yarın Meclis'ten önce toplantıya çağırdı. Bunun üzerine söz alıp 350 kişinin huzurunda yaptığım konuşma, coşkuyla alkışlandı, ve ardından birçok hoca tarafından takdir edildi. Yaptığım uyarı şuydu:

"Hocaların ortak karar verme çabası elbette güzel, ancak herkesi orada alınacak kararların geçerliliğini sorgulamaya, ve Genel Meclis'in egemenliğini hatırlamaya çağrıyorum. Mme Meyer'in bu sabah dediği gibi, bu yapılana 'Böl Ve Yönet' de denebilir. Teşekkür ederim."

Bunun üzerine, hocalar toplantısına katılacak Meclis Temsilcileri seçildi, bölümü temsil edenlerdenim. Bunun yanısıra, en hassas konu CPE hareketine bağlılık/mesafe meselesinden itinayla uzak duruldu, ve dolayısıyla işgal tartışmaları da ilerleyen günlere kaldı.

Akşam, işgal altındaki Patio'da günün gelişmelerini tartışmak, ve en önemlisi kutlamak için toplandık. Eğlendik; zorlu geçecek bir haftaya rağmen, en zor günü geride bırakmış, şimdiden bir çok başarıya imza atmıştık. Gözlerde bir pırıltı, yüzlerde bir gülümseme vardı.

devam edecek...

Not: Pazar günkü bölgesel gazete DNA'da adım geçiyor.

Grev.

2006-03-11T16:29:00.002+01:00

"Soyez réalistes, demandez l'impossible."
(Mayıs '68)
~
"Soyez irréalistes, demandez le possible."
(Mart '06)
Fransa'da 40'ın üzerinde üniversite, öğrenciler tarafından işgal edilmiş durumda. Sebep, hükümetin yürürlüğe sokmaya çalıştığı CPE, yani 26 yaşın altındakilerin sebep gösterilmeden işten çıkarılmasına olanak veren, işverenlere vergi muafiyeti sağlayan, ultraliberal "ilk iş sözleşmesi". Buna karşılık olarak, işçi ve öğrenci sendikaları ulusal ölçekte harekete geçmiş durumda.

Her ne kadar geçen haftaki eylem Strazburg'da sönük geçmiş olsa da, perşembe günü -üniversitem- Marc Bloch'un ana binasının işgal edilmesiyle, rüzgar tersine dönmüşe benziyor. Barikatların ardında, öğrenciler geceyi binada geçiriyor, her gün eylemin bir sonraki adımının karar verildiği Genel Meclis düzenleniyor. Diğer üniversitelere olmasa bile, işgalin diğer fakülte binalarına yayılması mümkün.

Zaten yeterince olaylı ve gergin geçen bu dönemde, Sanat Fakültesi'yle ilgili bir gelişmeyle sarsıldık. Milli Eğitim'in ve Fakülte'nin bu dönem için öngördükleri bütçeler birbirini tutmadığından, daha doğrusu bütçenin iki katı kadar bir açık olduğundan, hocaların maaşlarının ödenemeyecek durumda olunduğu ortaya çıktı. Cuma sabahı biraraya gelen hocalar, oy birliğiyle grev kararı aldılar.

Aynı gün CPE karşıtı işgal meclisinin ardından, Sanat Fakültesi kendi eylem planını oluşturmak için kendi Genel Meclisini örgütledi. Alınan grev kararının açıklanmasından sonra, eylem öğrenciler tarafından da benimsendi, ve hedefin sadece maaşların ödenmesi olmayıp, Fakülte'nin her alanda içine sokulduğu dar boğazın reddi olması üzerinde duruldu. Çalışmalar başladı.

Bir yandan pazartesi günü yapılacak bilgi toplantısı ve Meclis'i duyurmak için poster ve afişler hazırlanırken, bir yandan da öğrencilerin konumunu belirleyen eylem çağrısı metninin yazımına girişildi. Akşama doğru, benim de katkıda bulunduğum metin çoğaltılmış, elden ele dolaşıyor, tüm kampüse asılıyordu bile. Çalışma grubu genişledi, hazırlıklar ivme kazandı.

Bugünse, liselilere üniversiteyi tanıtmak için düzenlenen 'Açık Kapı' fuarına müdahale edildi, liseliler bilgilendirildi, pazartesi için hazırlıklara devam edildi. Pazartesi sabah 10'daki toplantıda içinde bulunulan durum açıklanacak ve nabız yoklanacak, akşam 6'daki öğrenci-öğretmen karma Meclis ise, grevin devamı, süresi ve yayılması, eğitimin aksaması ve Palais Universitaire'in işgalini oylayacak.

devam edecek...

Türk.

2006-02-27T13:47:00.000+01:00

Dün akşam saat 11'e doğru, evimde sakin sakin oturur, ödevlerle uğraşırken, apartman koridorundan çığlık çığlığa ağlayan bir kadın sesi gelmeye başladı. Merak ve endişeyle kapımı açıp baktığımda, koridorun köşesine sığınmış, 25 yaşlarında irice bir kız, ve onun üzerine yürüyen 45 yaşlarında, kısa boylu, adeta Lynch karakteri bir adamla burun buruna geldim.

Adam beni görünce yavaşladı, durdu. Kız ise ağlayarak bana polisin numarasını sordu; bilmiyordum bile, zaten durumu kavramakta zorlandığımdan, ağzımdan tek bir kelime bile çıkmadı. Bu sırada çaprazımda oturan komşum evine girmek için koridorun diğer ucunda belirdi, durumu anlayıp eşyalarını bıraktıktan sonra, muhtemelen birisini çağırmak için, tekrar dışarı çıktı.

Adam, aksanlı Fransızcasıyla "Polis mi gelsin istiyorsun? Gelsin polis, 17'yi tuşla! Arasana ne duruyorsun, hele bi' gelsinler onları da **kerim!" diye bağırarak duvarı tekmelemeye, ve... Türkçe küfretmeye başladı! Ben kendimi tutamayıp "neee, Türk müsün?!" diye tepki verince durdu, sakinleşti, bir sigara yaktı. Kapımdaki isme bakarak, "Balamir... Hakan Balamir'le bir alakan var mı?" diye sordu. Herkes bunu sormak zorunda mı? Hayır yok!..

Tam bu anda komşum, bir arkadaşıyla beraber çıkageldi. Bizi Türkçe konuşurken görünce, yüzünü bir endişe aldı; "oh, merde! Siz tanışıyor musunuz?!" Ben fena halde alınarak, "Ne münasebet, ilk defa görüyorum!?" diye açıklama yapmaya giriştim. Komşumun kendinden de iri yarı arkadaşı, adamı kovmaya kalkınca, bizim 'çılgın türk' onun üzerine yürüdü, itmeye kalkıştı. Komşum ve arkadaşıysa, boylarına poslarına bakmadan geri çekildiler!

Ben de boş durmayıp, kız sakinleşsin diye bir bardak su getirdim, refleks işte... O da bu sırada polisi aramış, hemen gelmeleri için yalvarmıştı. Telefonda ismini söylediği an, yan komşum olduğunu idrak ettim! Daha fazla dayanamayıp, sessizliğimi bozdum; "Yeter artık! Pazar akşamı gürültü istemiyorum. Ayrıca koridorda sigara içmek de yasak!" Adam bunun üzerine -veya polisin gelmesinden çekinerek- kıza onunla gelmesini söyledi, ve dışarı yöneldi.

Hayretler içinde, kızın da adamın peşinden gittiğini gördüm. Son bir tehdit savurdum; "Bu akşam tek bir ses daha gelirse polisi bu sefer ben ararım ona göre!" Eve girip, pencereden olup biteni izlemeye başladım. Önce adam, arkasından kız, avlunun çıkışına doğru yöneldiler. Polisin geldiği yoktu, ben endişeyle telefona sarılmışken, kapı çaldı, gelen komşumdu. Kızın adamla gittiğini farketmeyip bana sığındığını zannetmiş, herşey yolunda mı diye yardıma gelmiş. Birlikte beklemeye, bir yandan da dedikodu yapmaya başladık.

Kız tek başına evine döndü, bir süre sonra da polisler geldi. Kapıya dayanıp koridordan gelen konuşmaları dinleyişimiz çok komikti! Polisler gidene dek, o güne dek merhabalaşma dışında hiç bir muhabbetim olmayan komşumla konuşmadığımız konu kalmadı. Gece sakin geçti. Bugünse yan daireden ağlama sesleri geliyor ve ben ne yapmalıyım bilmiyorum...

Kırmızı.

2006-02-18T21:45:00.000+01:00

Madonna.

2006-02-10T22:31:00.000+01:00

Madonna'nın son albümündeki en iyi parça Sorry'nin videosu pek hoş. Hem Madonna'yı da uzun süredir bu kadar güzel görmemiştik sanırım. Şarkının Pet Shop Boys remiksi de ilginç gelebilir... Neyse ben gidip klibi bir kez daha izleyeyim iyisi mi.

Postmodern.

2006-02-06T23:22:00.001+01:00

İlkokuldayken, kütüphanede sevdiğim bir kitap vardı. Adı "Beş Milyar Surat" olan (o zamanlar daha yalnızca beş milyar insan vardı), büyük boy, dünyadaki çeşit çeşit kültürü tanıtan, eğlenceli bir kitap. Bir çeşit 'kültür vasıtasıyla ulaşmak ve çeşitliliği kutlamak' diyebiliriz sanırım. Bu kitaptan annemle babama bahsettiğimde, ilgilenmişlerdi ve eğer ödünç alırsam fotokopisini çekip ciltletebileceklerini söylemişlerdi.

Eve getirdiğimde, merakla incelemiş olmalılar. Fakat özellikle bir sayfa hakkında yaptıkları yorumu çok net hatırlıyorum. Kitap boyunca tüm dil, alfabe, din, giyim kuşam çeşitliliğini gösterip, hatta tüm milletleri hafif karikatürize bir biçimde tanıttıktan sonra, en sonunda şöyle bir sonuca varıyordu: "...fakat nasıl korkunç derecede sıkıcı olurdu hayal edin, eğer herkes birbirine benzese, herkes aynı şekilde düşünüyor, yiyor, giyiniyor ve yaşıyor olsaydı!"

Buna eşlik eden, çift sayfaya yayılmış resim, tekdüze bloklardan oluşan binaları, birbirinin aynısı otomobilleri, tektip giyinmiş insanlarıyla, yabancısı olduğum bir şehir tasviriydi. Hemen ardından gelen çift sayfada ise, tam aksi vardı; Paris - New York - Şangay karması, dopdolu, kaotik, 'eklektik' bir kent. Ve altyazısı: "...öyleyse kimsenin kimseye benzemediği bir dünya muhteşem değil mi?"

Annemlerin yaptığı yoruma gelince; bu, 'postmodern' kelimesini ilk duyuşum oldu. "Nasıl da modernizme çamur atıyorlar!" gibisinden bir şeyler daha eklemiş olmalılar bir de. O zaman tüm bunlara bir anlam verememiştim elbette; ancak yine de daha sekiz yaşımda, dönemin geçerli iki paradigmasıyla, basite indirgenmiş ama yine de doğrudan bir yolla tanışmış oldum.

Kitaba, "Altı Milyar Surat" ismi altında yeni bir baskı yapılmış. Ancak arkasında yatan fikirler ölüm döşeğinde. Bugünkü çocuklara bırak toleransı, çeşitliliğin bile öğretildiğini zannetmiyorum. Bugünün gençleri tüm bu değerlerden yalıtılmış bir biçimde büyüyorlar, ve yarın geriye ne tarih ne de coğrafya kaldığında, 'küresel ve çağdaş' yaşamlarına nasıl yön vereceklerini endişeyle izliyor olacağım.

Suç Mahalli.

2006-02-05T22:44:00.000+01:00

Dönemin ilk projesi //crimescenedonotcross// için hazırladığım tanıtım videosu, küçük / orta / büyük boylarda Depo'da!

Yasak.

2006-01-20T22:37:00.000+01:00

to make a thief, make an owner;to create crime, create laws.

Hadid.

2006-01-17T15:06:00.000+01:00

Bir süredir yokum, ha? Ankara'da geçirdiğim yoğun üç haftadan sonra, Straz'a geri dönmüş bulunuyorum. Ancak boş durmadım; Hoenheim'da çekilmiş siyah-beyaz fotoğrafları yükledim sonunda, ve renkli fotoğraflarla beraber Depo kapsamında bir Zaha Hadid mini-sitesi oluşturdum. Başlığa tıklayarak erişilebilir...

Yasemin.

2006-01-09T21:59:00.000+01:00

Oda.

2005-12-26T01:03:00.000+01:00

hanging on your words, living on your breath, feeling with your skin;will I always be here?

Sanat.

2005-12-18T04:03:00.000+01:00

Daha sonra hatırlamak, zamanla geliştirmek için not alıyorum.
Sevdiğim, ilgilendiğim sanat dalları şunlar;

tasarım / mimarlık / şehircilik
sinema / video / görsel-işitsel
müzik
fotoğraf
hacim / alan / heykel / enstalasyon

Bir de edebiyat var tabii, onu ayrı tutuyorum.
Beşinin şu ortak noktaları var gibi;

kollektif üretim ve iletim
sanat ve teknik birlikteliği
zaman ve mekanla ilişkili varlık

Hmm...

Yerdeniz.

2005-12-16T00:34:00.001+01:00

Final.

2005-12-15T18:40:00.000+01:00

Son bir aydır ortalama her gün ya bir ödev, ya bir dosya, ya da bir sınavımız vardı. Bir aylık tatil yapabilecek olmanın bedeli belki, ama yine de çok çok yorucu ve yıpratıcıydı. Başıma gelen aksiliklerin bu dönemi nasıl da zorlaştırdığını artık siz düşünün.

Artık bitti, daha doğrusu neredeyse bitti, ama ben de bittim. Bu öğlen farkettim ki -bir kaç molayı saymazsak- tam 24 saattir bilgisayar başında çalışıyordum! Bu yorgunluk, Estetik sınavının verdiği bitkinlikle birleşince, insanı yarına bir Nietzsche metnine yorum yazmaya pek teşvik etmiyor. Belki de önce uyur sonra çalışırım.

Ödev demişken, tüm bu çalışmaları yavaş yavaş Depo'ya yüklemeye başladım, başlığa tıklayın. Özellikle dün gecemi sömüren tasarım ödevlerinden e-KEA ve Kiteboard'a bir göz atın. Diğerleri şimdilik sadece yazı; Banksy, Barthes, Bauhaus, Duchamp, Rothko, ve diğerleri hakkında ödevler. Zamanla görsel çalışmaları da eklemeyi düşünüyorum. Bir gün elbet portfolyo olacaklar...

Bigumigu.

2005-12-14T00:18:00.000+01:00

Ördekler tarafından yetiştirilen kunduzlar için... Tıkla!

Balon.

2005-12-13T13:27:00.000+01:00

Yukarıdaki boş alanı doldurunuz.

Benjamin.

2005-12-10T12:03:00.000+01:00

"Fiat ars, pereat mundus" [sanat olsun, isterse dünya batsın] diyen faşizm, tekniğin değişime uğrattığı, duyusal algılamanın sanatsal düzlemde doyuma ulaştırılmasını, Marinetti'nin itiraf ettiği gibi, savaştan bekler. Bu, herhalde tam anlamıyla 'sanat sanat içindir'in gerçekleşmesi olmaktadır. Bir zamanlar Homeros'ta, Olimpos Dağı'ndaki tanrıların gözünde bir tür sergi malzemesi olan İnsanlık, şimdi kendi kendisi için bir sergi malzemesi olup çıkmıştır. Kendine yabancılaşması, ona kendi yıkımını birinci sınıf bir estetik haz kaynağı niteliğiyle yaşatacak boyutlara varmıştır. Faşizmin politikayı estetize etme çabalarının vardığı nokta, işte budur. Komünizm, buna sanatın politize edilmesiyle yanıt verir.

Sıfır.

2005-12-09T23:11:00.000+01:00

Kötü şeyler oluyor. Hasta oluyorum mesela. Dahası bilgisayarım bozuldu. Sabit disk değişti. Tüm verilerimi yitirdim. Önümüzdeki haftaya, dönemin son haftasına çok ödevim var. Bunların bir kısmı bilgisayar kullanımı gerektiriyor. Programlar henüz yok.

Dokuz gün. İyileşmem gereken, bilgisayarımı adam edip ödevlerimi yetiştirmem, sınavlara girmem, oturma iznimi almam, dönüş hazırlığı yapmam, ne olursa olsun hayatta kalmam gereken dokuz gün.

Bana şans dile...

Bir.

2005-12-05T00:29:00.000+01:00

friends' & phoe's bir yaşında!

çikolatalı ekmek, kaybolan bıçak, yolculuklar, filmler, üzüntü, hüzün, Roland Barthes, Fethullah Gülen, eski, yeni fotoğraflar, politika, eğitim, acayip rüyalar, turuncu kapılar, şarkılar, perdeler, KaskMask, Radikal, şehirciler, mimarlar, ve diğerleri...

öylesine bir yıldı işte.

Gesamtkunstwerk.

2005-12-03T23:41:00.000+01:00

Okul konusunda problemlerim var.

Teorik dersler, tamamen güncel paradigmaya uygun, yer yer propaganda niteliğinde, modernizm karşıtı bir öğrenim veriyor. Pratik dersler, zanaatsallık ve akademizm arasında gidip gelen, içerikten ve anlamdan yoksun, hedefsiz bir çalışma sunuyor.

Sanat Tarihi hocasının "sanatçının Gesamtkunstwerk için çalışmaya, dünyayı değiştirmeye hakkı var mıdır, hem zaten sanatçı, politikacı veya felsefeci midir" deme cüretini gösterdiği, tasarım hocasının tüm eleştiri ve katkısının "iyi/kötü çizilmiş, güzel/çirkin sunulmuş" gevelemesinden öteye geçemdiği bir ortamda, güçsüz, umutsuz, yalnızım.

Dilimdeyse sürekli bir tekerleme, bir büyü, bir dua;

All that is solid melts into air, all that is sacred is profaned.

Müzikhol

2005-11-28T08:02:00.000+01:00

yüksek müsaadenizle bir fotohediye...

Röyksopp.

2005-11-25T23:41:00.000+01:00

Kış.

2005-11-25T11:26:00.000+01:00

Planladığım gibi erken kalkamadım. Gerçi sabah dersim olmadığı için pek de sorun değildi ama çalışmam gerekiyordu, Nietzsche, Wagner, Duchamp, Benjamin ve diğerleri...

Öğleye doğru uyandığımda, ilk düşüncem "kış geldi" oldu; üşüdüğümden değil, radyatör iyi ısıtmıştı odayı. Sanırım kepenkler kapalı olmasına rağmen odaya farklı bir ışık girmiş olmalı, çünkü bir kaç dakika sonra kepenkleri açtığımda, yılın ilk karının yağmış olduğunu görerek, fikrimin doğruluğunu kanıtlamış oldum. Bu hissi 'kutlamak' için kış müziği koydum, Sketches For My Sweetheart The Drunk.

Albümü ilk dinlediğim günü hatırlıyorum; Première'de, TPE filmi için ilkokula gidip röportaj yapacağımız nostaljik gündü, gece inanılmaz derecede kar yağmıştı, elimde kamera Cemre'nin evine yürüyene kadar yaşam mücadelesi vermiştim. O ışık, o soğuk, o güç; hepsi Jeff Buckley'de de vardı...

Ardından mailimi kontrol ettim, güzel mektuplar var, bir de reklam; Morzine'deki Intersport'tan "snow is coming back" diye. Birincisi, geç kalmışlar, görüldüğü gibi kar geldi bile; ikincisi, dağı özledim, kaymayı özledim. Aslında burada birilerini kandırsam les Voges'a gidilebilir, veya Saygınlarla Şubat tatili için kapsamlı bir program yapsak... Pembecioğlu - Oktamış aileleriyle keyifli bir macera için ise, herhalde minik Ayda'nın kayacak yaşa gelmesini bekleyeceğiz!

Herneyse efendim, şimdi postaneye gitmem gerekiyor, bir koli gelmiş bana, onu teslim alacağım. Bu sabah aklımdan geçen boş laflardan bir kesit dinlediniz. İyi günler dilerim.

Grace.

2005-11-20T01:27:00.000+01:00

Manderlay.
Lars von Trier'in Land of Opportunities üçlemesinin ikinci bölümü.

[Kendime geldiğimde buraya birşeyler yazmaya çalışacağım.]

Fikir değiştirdim. Sanırım ancak üçüncü film Wasington'ı izledikten sonra birşeyler yazabilirim bu konuda...

Askerlik.

2005-11-17T21:37:00.000+01:00

1. Askerlik çağına girmenize rağmen son yoklamanızı yaptırmamanız nedeniyle yoklama kaçağı durumuna düşmüş bulunmaktasınız.

2. Askeri Ceza Kanunu'nun 63. maddesi gereğince son yoklamasını üç ay içerisinde yaptırmayanlar ağır hapis cezası ile cezalandırılmaktadır. Bu ceza, para cezasına da çevrilmemektedir. Bu şekilde mahkum edilenler seçme ve seçilme haklarını kaybetmekte ve kamu hizmetlerinden de yasaklanmaktadırlar.

3. Bilgi eksikliği nedeniyle, ileride üzücü ve olumsuz durumlarla karşılamamanız için, öğrenci, hapis veya hastanede bulunuyor iseniz, yurt dışında işçi, işveren statüsünde çalışıyor iseniz, durumunuzu belgeleyen evraklarınızı askerlik şubesine göndermeniz, aksi halde son yoklamanızı yaptırmak üzere en kısa zamanda ikametinize en yakın askerlik şubesine [...] başvurmanız gerekmektedir.

Ulema.

2005-11-16T19:21:00.000+01:00

As a political system in Turkey, socialism is possible, Turkism is probable, Islam is certain.

-İsmet Özel, 1986.

-Recep Tayyip Erdoğan, 2005.

Özet.

2005-11-15T23:33:00.000+01:00

Sevgili Türk gençliği,

Hocalarınız bu sene hepinizden ödev olarak Şu Çılgın Türkler özeti çıkarmanızı istemiş olabilir. Kitabın kalınlığından korkup okumayı reddetmiş, veya kuru ve monoton anlatımı yüzünden yarıda bırakmış olabilirsiniz. Bu nedenle de hazır bir özet arayışıyla internete başvurup, arama motorları aracılığıyla bloguma uğrayanlarınız o kadar çok ki, ödevlerden, tarih ve edebiyat derslerinden, veya genel olarak aldığınız eğitimden beklentileriniz konusunda fena halde endişelenmeye başladım. Kitabı okumuş, konu hakkında kabaca bir fikri olan, ve Milli Eğitim'e 'dışarıdan' bakabilen birisi olarak, sizlere şu tavsiyeleri vermek isterim;

I. Kitap okumak güzel bir şeydir.

Gündelik dilden sıyrılıp, esnek ve estetik bir ifade biçimiyle temas kurma şansını verir.

Kurgu veya değil, her kitap yeni kapılar açar, ufuk genişletir.

Bir kitabın özeti asla kitabın yerini tutmaz.

II. Özet çıkarmak faydalı bir çalışmadır.

Hoşunuza giden, ilginizi çeken noktaları belirtme fırsatı yarattığından, kişisel ifade fırsatıdır.

Tekrarlamadan başka biçimde aktarabilmek her zaman işe yarar.

Sentetik düşünce ve yazının ilk basamağı özetleyebilme becerisidir.

III. Hazır ödevlere başvurarak adam olunmaz.

Başkasına ait bir çalışmayı kendi adınızla kullanmanız etik olarak yanlış ve aynı zamanda yasadışıdır.

Ödev yapma sürecinden öğreneceğiniz şeyler paha biçilmezdir.

Ödevin size ait olmadığı zaten kolayca anlaşılacaktır.

IV. Şu Çılgın Türkler herhangi bir kitap değildir.

Edebi değerinden çok belgesel özelliği öne çıktığından, eğlenceli değil eğitici bir kitaptır.

Ulusal özgürleşim (emansipasyon) mücadelemize ilginç bir bakış açısı sunar.

Detay ve anekdotların ön planda olduğu bir kitap olduğundan, özet çıkarmaya zaten uygun değildir!

Kısacası, okuyacaksanız kendinize bir iyilik yapın ve kitabı kendiniz için okuyun. Bu sayede böylesi amaçsız bir özet çalışmasını eleştirebilmek için gerekli dayanağınız olacaktır. Bu noktadan sonra, hocalarınızdan daha katılımcı ve yaratıcı ödevler talep etmek biraz daha kolay olacaktır. Unutmayın, bir bağımsızlık destanını anlatmak kolaydır. Zor olan onu bir kez daha gerçekleştirebilmektir.

Incertain Regard.

2005-11-14T13:28:00.000+01:00

Rehber.

2005-11-14T00:59:00.001+01:00

Yeni telefon rehberinde ismimi bulmak; strazburjuva olmuşum ben...

Koyaanisqatsi.

2005-11-11T00:52:00.000+01:00

Kafamda anlamlı bir bağ kuramadığım bir fikir öbeği var.

Pruitt-Igoe, 1950'lerde mimar Minoru Yamasaki tarafından tasarlanan konut projesinin adı. Gettolaşma ve kaderine terkedilme sonucu, 16 Mart 1972 günü saat 15:32'de dinamitlenerek yokedilir, ve o an, modern mimarinin sonu olarak kabul edilir.

11 Eylül 2001 tarihinde terörist saldırı sonucu yokedilen New York Dünya Ticaret Merkezi, Yamasaki'nin bir başka binası. İki yapının bu derece benzer sonlara sahip oluşlarına bir anlam yükleyemiyorum. En fazla Tarih'in espri anlayışından bahsedilebilir.

Dar gelirlilere yönelik bir başka konut projesi sayılabilecek HLM'lerin kaderlerine terkedilişiyle, geçtiğimiz haftaki şiddet olaylarına kısmen sebep olan Paris banliyöleri, ilk maddeyle bağlantılı... Ders çıkarmak gerekiyor, ama neresinden?

Koyaanisqatsi (= "dengesiz/dağılan yaşam"), doğa-insan çatışmasını canlandıran, belgesel sayılabilecek görsel-işitsel bir şölen. Filmin bence kilit noktası, Pruitt-Igoe yapılarının dinamitlenişinin ağır çekimde gösterilişi. Tekrar başa döndük.

Dördünün de ortak noktası, bir kopuşu, kırılmayı gösteriyor oluşu. Modernitenin bitişini yoldan çıkış noktası olarak kabul ediyorum. Bu dört 'felaket'in de, modernist hedeften sapmış olmanın kaçınılmaz sonuçları olarak değerlendiriyorum.

Başka nasıl değerlendirilebilir bilmiyorum.

Kamera.

2005-11-07T21:20:00.000+01:00

Şımarıklık yaptım, annemlerden doğumgünü hediyemi erken talep ettim. Artık bir iSight'ım var, çok eğlenceli! Dileyenler AIM üzerinden iletişim kurabilirler, adresim Blogger profilimde mevcut...

Karar.

2005-11-06T01:34:00.000+01:00

Kararlar aldım, kararlar verdim.

Dönemin bitmesine altı hafta kaldı. Yoğun bir tempo olacak, sıkı çalışmalıyım.
IM vaktimin fazla büyük bir kısmını işgal ediyor. Artık MSN'e bağlanmayacağım.
Yılın albümleri; Angel Milk, Playing The Angel, The Understanding, Team Sleep, Odyssey.
Geç saatlere kadar sürünmek yerine erken kalkıp gün ışığından yararlanacağım.
'Incertain Regard' konulu ödev için yaptığım posteri daha da büyük basacağım.
Daha uzun ve daha anlamlı blog yazıları yazmaya özen ve gayret göstereceğim.

fitter, happier, more productive...

Fuck.

2005-11-03T17:29:00.000+01:00

Lyon gezisi başarıyla tamamlandı!

Hoenheim.

2005-10-28T12:26:00.000+02:00

Zaha Hadid ve ben, yine...
;)

Açıklama yapayım; Zaha Hadid'e 2003'te Mies van der Rohe Ödülü kazandıran tramvay istasyonuna gittik, fotoğraf çektik. Johan'ın çektiği sayısal fotoğraflar burada, benim kimyasal siyah-beyazlar ise daha banyo edilmedi...

Vitra.

2005-10-25T19:32:00.000+02:00

Zaha Hadid ve ben...

Davetiye.

2005-10-19T14:17:00.000+02:00

☪
Türkiye Cumhuriyeti Başkonsolosu ve Bayan Engin Yürür
Cumhuriyetin kuruluşunun 82. yıldönümü münasebetiyle
28 Ekim 2005 Cuma günü saat 18:30 - 20:30 arası
verecekleri resepsiyonu onurlandırmalarını
Sayın Selçuk Balamir'den
rica ederler.

Wild Mood Swings.

2005-10-17T23:48:00.000+02:00

sorry for laughing
there's too much happening

ile

I know now for certain
nothing’s burning anymore

arası bir yerdeyim.

Yoruldum...

L'Ill.

2005-10-16T02:55:00.000+02:00

İki kısa, bir uzun, bir kısa, üç uzun ve iki kısa çizgi. Mors alfabesi gibi değil; "l'Ill". Veya, L-İ-L-L. Yani Strazburg'u kucaklayan, sessizce okşayan, kalbinden akan ırmak.

Geceleri beraberinde bir örtü sürükleyen, ara sokaklara kadar işleyen bir sis ve iliklere kadar işleyen bir soğuk getiren nehir...

Dar sokakları, köhne binaları, dolambaçlı yollarıyla hafızama kazınan bu kenti, yıllar sonra tekrar keşfetmeye itecek olan bir numaralı unsur.

Peki ya insanları?

Onlar benimle gelecekler.

Depo.

2005-10-13T23:41:00.000+02:00

Eğer friends' & phoe's günlüğümse, selj~ portfolyom olacak.

Burası "in solis sis tibi turba locis" ise, orası "eritis sicut deus scientes bonum et malum" olacak.

İncik Boncuk, Ivır Zıvır, Araç Gereç; şimdilik arayüz olarak sunduğu, çelişki, dolambaç ve muzurluktan ibaret. Yabancı bir kapağın arkasında özel, kişisel, mahrem şeyler.

Depo şekilleniyor...

Kabin.

2005-10-11T17:48:00.000+02:00

En son ne zaman bir telefon kabininden birisini aradın?

Filmler.

2005-10-11T14:26:00.000+02:00

Zaman nasıl da hızlı geçiyor! Bir hafta olmuş bir şeyler yazmayalı. Okul yoğun; "StarScrewer" isimli bir uzay aracı tasarlıyorum mesela! Video sunumum iyi geçti, benim tatmin olmadığım yönlerini hoca da eleştirdi, ama yine de beğenildi. Bir de perşembeye çamaşır mandalı analizi yapmam gerekiyor.

IMDB'deki kişisel film listelerine serbestçe ulaşmak artık mümkün. Benimkine başlığa tıklayarak erişebilirsin...